YAZARLAR

İMBAT

Güçlü ÇEZİK

ÖNCE KÜRT VATANDAŞLARIMIZ YÜRÜMELİ!

[22-06-2010]

Son gelen şehit cenazemizle birlikte ulusumuzun sabır taşı artık çatlamaya, öfke ve nefret duyguları birikmeye başladı. Bu gidiş çok tehlikeli bir gidiştir. Kardeş kavgası kapıdadır.

Bu gidişe bir dur demek için, herkesten önce Aydın'da, Muğla'da, İzmir'de, kısacası memleketimizin batı illerinde yaşamakta olan Kürt kardeşlerimiz yürümelidir. Çünkü onların susması, kanlı terör eylemlerini onaylamak gibi algılanıyor. Onların susması, mayınla paramparça edilen, mermilerle delik deşik edilen evlatlarımızın cenazelerine tepki duymamak gibi algılanıyor. Onların susması, memleketimizin her köşesindeki Kürt vatandaşlarımız üzerinde terör örgütünün söz sahibi olması gibi algılanıyor.

Böyle olunca da, halkımız arasında “Tepki göstermediklerine göre onaylıyorlar, destekliyorlar” algısı çok ama çok tehlikeli şekilde hızla yayılıyor.

Bu nedenledir ki, çok geç olmadan, yol yakınken herkes gibi bu memleketin evlatları, bu ülkenin eşit vatandaşları olan, bu topraklarda yaşayan ve ekmek yiyen bütün Kürt vatandaşlarımız meydanlara çıkmalı, binlerce, onbinlerce toplanarak terörü lanetlemelidir.

Bu yapılmalıdır, çünkü terör örgütü ve onların sözcüsü gibi davranan DTP'li siyasetçiler, bütün Kürt vatandaşlarımızın kendilerini desteklediğine dair söylemler içindedirler. Bu, teröristler ve onların destekçileri tarafından bütün Kürt vatandaşlarımızın üzerine giydirilmeye çalışılan bir gömlektir.

Eğer sen bu gömleği yırtıp atmazsan, üzerine atılan bu yaftayı parçalamaz ve reddetmezsen, terörü, kanı ve şiddeti desteklemediğine insanların inanmasını nasıl beklersin ki? Sana terörün potansiyel destekçisi gözüyle bakılmasına, sana karşı şüpheyle, kuşkuyla, güvensizlikle yaklaşılmasına nasıl engel olabilirsin ki?

Bu tuzağa meydan vermemek, bu kutuplaşmaya engel olmak, başkalarının değil, bizzat Kürt vatandaşlarımızın elindedir.

Geçmişte İspanya da terörden çok acı çekmişti. Ne zaman ki bir milyon insan sokaklara dökülerek terörü lanetledi, o günden sonra İspanya'da terör gitgide zayıfladı ve toplumda kendisine destek bulamaz hale geldi.

İçimizde giderek kök salan acı çok büyüktür, çok derindir. Dost, kardeş odur ki, acımızı paylaşır, acımıza ortak olur, acı günümüzde yanımızda olur. O acı günler de şehit cenazelerimizdir. Böyle acı günlerimizde yanımızda olmayanlara, acımızı paylaşmayanlara halkımızın dost gözüyle bakmakta zorlanması doğal değil midir?

O halde “Ben bu memleketin insanıyım, bu ülkenin vatandaşıyım” diyen herkes, ister Kürt olsun, ister başka etnik kökenden olsun, bu acıyı paylaşarak teröre karşı birlikte tepki vermeli, birlik ve beraberliğimizi güçlendirmelidir.

Bu çağrımız, İsrail saldırısında şehit olan vatandaşlarımız için İstanbul'da toplanan onbinler için de geçerlidir. Onlardan bu vatan uğruna şehit düşen kendi vatan evlatlarımız için de en az o kadar kalabalık bir miting yapmalarını beklemekte ne yanlışlık olabilir?

Vatan için ölen askerlerimiz gavûr askeri olmadığına göre, bunu beklemek doğal değil midir?
[Bu sayfa 533 kez görüntülendi.]

Facebook'ta Paylaş