YAZARLAR

İMBAT

Güçlü ÇEZİK

Uyuyan Tarım Bakanlığı!

[21-04-2008]

Bütün gazeteler kıtlık haberleri yapıyor. Pek çok köşe yazarı kıtlıktan bahsediyor. Oysa düne kadar hiçkimse bu konulardan haberdar görünmüyordu.

Yıllardır bu tehlikeyi kaç kez köşe yazılarımda dillendirdiğimi düşündüm. Kaç yıldır okurlarımı bu konuda uyarmaya çalıştığımı hatırlamaya gayret ettim ama o kadar uzun zaman ki ilk ne zaman yazmıştım hatırlamıyorum. O büyük gazetelerin muhabirleri her gün olmasa da benim yazılarımı okuyor. Kamu kurumlarındaki insanlar, diğer yerel gazetelerin mensupları da elbette yazılarımızı görüyor. Haber ajanslarının muhabirleri de öyle. Milletvekillerimiz de sanırım okuyorlar. Ama yıllardır kıtlık tehlikesini hiçkimse gündeme taşımadı. Şimdi hepsi de yeni Bir şey keşfetmiş gibi, sanki bunların olacağı yıllar öncesinden belli değilmiş gibi telaş içinde tehlikeyi haykırıyor. Günaydın...

Sonra Tarım Bakanlığı'nın bu ülkede neden kurulduğunu hatırladım. Tarım Bakanlığı Türkiye'deki tarımı planlamak, tarımsal kalkınmanın öncülüğünü yapmak, tarımı modernleştirmek ve üretimi artırmak için kurulmuştu. Dünyadaki gelişmeleri izleyerek ülkenin tarım politikasını buna göre yönlendirmek için varolmuştu.

Oysa ben yıllardır gıda krizinin yaklaştığını yazıyorum. Benim gibi yığınla fikir işçisi, bilimadamları ve uzmanlar da uyarıyor. Ama Tarım Bakanlığı iş işten geçtikten sonra bile Bir şey yapmıyor. 17 Nisan 2008 itibariyle de bakanlığın uyandığına dair en ufak bir belirti yok.

Büyük gazetelerin köşe yazarları diyorlar ki, tarımımızı IMF ve Dünya Bankası bitirmiş. Günaydın! Yine bu ileri görüşlü muhteremler iş işten geçtikten sonra diyorlar ki, IMF ve Dünya Bankası'nın 2006 yılında dayattığı tarım politikalarından sonra tarımımız düşüşe geçmiş. Rakamlar bunu ispatlıyormuş. Küresel ısınma öyle pat diye etki etmezmiş. Ülkedeki sıkıntı 2006 yılından sonra pat diye ortaya çıkmış. Dayatılan programda Tarım Kredi kooperatiflerinin ve Tarımsal Kalkınma Kooperatiflerinin kapatılması varmış. Kısacası tarım çökertilmiş. Tekrar günaydın!

Ayrıca şunu da diyorlar, eski usul çiftçilik devri kapanmış. Kooperatifleşmek ve bu sayede toplu üretim yapmak, çağdaş teknikleri uygulamak ve kooperatifler sayesinde üretimi daha verimli hale getirmek gerekirmiş. Tekrar tekrar günaydın!

Babamın bu topraklarda yıllarca kooperatifleşmeyi nasıl da canla başla savunduğunu, köylümüzün, çiftçimizin pek çoklarının nasıl da kılını bile kıpırdatmadıklarını hatırlıyorum. Babamın çabalarıyla Köşk'te inşaatına başlanan süt fabrikasının nasıl da yıllarca bir utanç anıtı olarak öylece çürümeye terkedildiğini, sahipsiz bırakıldığını, yerel yöneticilerin ve Köşk çiftçisinin o inşaata bir çivi bile çakmadığını da hatırlıyorum.

Ve dönüp dolaşıp yine Tarım Bakanlığı'na geliyorum. Bu ülkede çiftçiyi örgütlemesi, kooperatifçiliği özendirmesi, üretimi planlaması gereken, bunun için gerekli eğitim ve toplantıları yapması gereken Tarım Bakanlığı'nın, tam 50 yıldır çiftçiyi ve tarımı sahipsizleştirme çabalarına hayret ediyorum. Üreticiyi İsrail'li tohum tüccarlarına, tefecilere ve kurda kuşa yem edip sahipsiz ve örgütsüz bırakan bir bakanlık olabilir mi? Olabiliyormuş demek ki.

Bakıyorum da, yıllardır yalnızca üreticiye sadaka vermekle yetinen bir bakanlık, sadakaya razı olan çiftçiler sayesinde ayakta duruyor. Ne bir eylem var, ne bir tepki. Alan razı, satan razı.

Öyleyse Tarım Bakanlığı ne işe yarar ki? Niye var ki? Kapatın gitsin. Ya da onu da özelleştirin. Amerika'lıya, Avrupalı'ya verin onlar yönetsin. Hatta Yunanlılar bile alabilir. Tarişbank'ı öyle yapmadınız mı?