YAZARLAR

İMBAT

Güçlü ÇEZİK

Türkiye'ye yerleşen bir yabancı

[21-09-2007]

Kadın Amerika'da doğmuş büyümüş bir Yahudi. Başarılı bir avukat. Yıllarca Ameri ka'da yaşamış, aile kurmuş, çocuk sahibi olmuş ve mes leğinde iyi bir kariyer yap mış. Ama kariyerinin zir vesinde bir avukat iken, İsrail'e gitmiş. İşgal edilmiş Filistin topraklarında kendine bir ev yaptırmış ve inançları uğruna oraya yerleşmiş.

Şu cümleye dikkat edin: “Benim burada ev yaptırıp buraya yerleşmem bile, bu topraklardaki Yahudi varlığına bir katkıdır. Benim gibiler çoğaldıkça buralar bizim olacak...”

Anladın sen onu! Bu hanımın yaşadığı yer şu an Ya hudi yerleşimi ve nüfusu giderek artıyor. O toprakların İsrail'e ait olmadığını ise dünyada bilmeyen yoktur.

Ayrıca İsrail'de ve ABD'de bazı Hıristiyan kilise leri var. Bu kiliselerin cemaati Siyonist Hıristiyanlar. İsrail'in İncil'deki kehaneti gerçekleştireceğine inanıyorlar, yani “Vaadedilmiş Topraklar”ı ele geçireceğini. Üstelik Yahudileri hayranlık derecesinde seviyorlar, “Hıristiyanları koruyan ve destekleyen kavim” olarak görüyorlar. Hıristiyan Haç'ını ve Yahudi yıldızını yan yana koyarak ortak ayinler yapıyorlar.

Bu tür Hıristiyan ve Yahudilerin sayısı çığ gibi büyüyor. Üstelik çoğu kariyer sahibi, eğitimli, kültürlü ve zengin insanlar. Hıristiyan ve Yahudileri doğal müttefik görüyor ve İsrail'in vaadedilmiş topraklarda koca bir devlet kurması için maddi manevi herşeyi yapıyorlar. Bağış topluyorlar, ayinler, konserler ve toplantılar düzenliyorlar, yardım kampanyaları yapıyorlar. Günün birinde Davut'un tapınağını yeniden inşaa etmeyi düşlüyorlar.

Oluk oluk yeşil Amerikan Doları İsrail'e akıyor. Ama sadece İsrail'e mi? İşte sormanız gereken soru bu. Vaadedilen toprakların sınırları nereye kadar, biliyor musunuz?..

Kadının cümlesini hâlâ hatırlıyor musunuz? Yoksa 4 paragrafta unuttunuz mu? “Benim burada ev yaptırıp buraya yerleşmem bile, bu topraklardaki Yahudi varlığına bir katkıdır. Benim gibiler çoğaldıkça buralar bizim olacak...” diyordu kadın.

Sorun kendinize, “Türkiye'den ev alan, Türkiye'ye yerleşen kaç yabancı var acaba?” Daha önemlisi, “3 yıl sonra Türkiye'de kaç yabancı yaşıyor olacak?”

Adama sorarsan, “Elhamdülillah Müslümanım” diyor ve benim Müslümanlığımı beğenmiyor. Oysa mahşer gününden korkmayan Müslümanın imanından korkarım. O adam, atalarımın canını verdiği, kanını döktüğü toprakları çatır çatır satıyor.

Ben çağdaşlığı ve laikliği savunduğum zaman “dinsiz, imansız” der kimileri. Oysa ben Mahşer gününden korkarım. Bu toprakları satanlar, mahşer gününden korkuyor mu ki?

Annemin dedesi Çanakkale'de dini ve vatanı uğ runa kolunu vermiş. Mahşer günü tek koluyla karşıma dikilse ve “Ey benim torunum, sizler kendi öz vatanı nızda özgürce yaşayasınız diye, bu ezanlar susmasın, bu kutsal toprakları yabancılar çiğnemesin diye bir ko lumu Çanakkale'de bıraktım. Ama sizler bu toprakları kendi rızanızla verdiniz. Öyleyse ver kolumun diye tini!” dese, o zaman mahşerde ben ne yaparım? Ne diyebilirim, nereye kaçabilirim? Şaron'un yaptığı gibi haritadan yer seçip yerleşiyorlar, elim kolum bağlı...

Unutmayın, vatan yoksa millet yoktur. Ülke yoksa devlet yoktur. Seyirci kalamayız artık...

Mübarek Ramazan ayı, hepimiz için hayırlara vesile olsun.