YAZARLAR

BİZE GELENLER

Faruk HAKSAL

OZON TABAKASINI DELMEK VE DEFTERLERİ DÜRMEK...

[26-05-2009]

Dünyayı çepeçevre saran “Ozon Tabakası” sizlere ömür...

Sağlığında iyi bilirdik kendilerini.

Bu ozon tabakası denen, zırh, Dünyanın etrafını kuşatır ve güneşin zararlı ışınlarından bizleri korurdu.

Sonra ne oldu bu tabakaya?

Yandı, bitti, kül ol… madı da... azıcık, “delindi!..”

Ozon tabakası azıcık delinince ne oldu?

Güneş, bu delilen aralıktan dünyaya zararlı ışınlarını salmaya başladı.

Bu tehlikeli etkinin sonuçları neler?

Şunlar:

1.- Güneş ışınlarının zararlı etkisi canlılar üzerinde tehlikeli gelişmelere neden oldu ve ölümcül hastalıkların ortaya çıkması sonucunu doğurdu; doğurmakta da devam ediyor.

2.- Kuzey kutbunda buzların erimesi süreci başladı. Bu erime, yakın gelecekte, denizlerin yükselmesine ve Dünya yüzünde önemli ölçüde kara alanlarının sular altında kalmasına neden olacak.

3.- Önemli ve etkili iklim değişmeleri, doğadaki dengeyi alt üst etti… Ve etmekte de devam ediyor...

4.- Şiddetli fırtınalar, sel baskınları, afetler, hemen ardından büyük kuraklıklara yerini bırakıyor. İnsan sağlığı, doğanın dengesi tarumar oldu ve olmakta devam ediyor...

Devam edelim mi sıralamaya?..

Bence bu kadarı yeter... Yeter de de artar bile.

Peki nedir bu ozon tabakasındaki yırtılmanın nedeni?..

Bu soruyu, kapitalizmin insan mutluluğunu sağlayan biricik rejim [ya sistem] olduğunu savunan, neo-liberal liboşlar ile Yeni Dünya Düzeni’ni baş tacı eden yeni-yetme Özal çocuklarına sormanız gerekir.

Hani nerede insanın mutluluğu?

“Her şey insan için”, sloganına ne oldu?

Sesleriniz niçin kısık; boğazlarınıza düğümlenen soru işaretlerinin cevap anahtarları nerede?

Ozon tabakasını bu Dünya’nın başına musallat eden... Doğanın bizlere bahşettiği o olağanüstü koruyucu tabakayı, bir çırpıdan delip geçen etken ne?..

Buyurun, söz sizin, neo-liberal zübükler!

Ozon tabakası, insan hırsının hunharca serbest bırakılmasının açık bir ürünüdür!

Kapitalizmin o ünlü, “Bırakınız yapsınlar; bırakınız geçsinler” sloganının sonucudur.

Buyurun bıraktık...

Peki, nedir Dünyanın bu “bırakılmış” acıklı hali?

Bir yanda açlar, bakımsızlar, yoksullar; öte yanda üzerlerine bomba yağan ırklar, milletler, soylar, soplar… Bir diğer tarafta da da, koruyucusundan yoksun kalmış doğanın bozulan dengelerine kurban verilmiş binlerce, onbinlerce, yüzbinlerce insan... İnsanlar!

Mutlu değil; mutsuz insanlar.

Zengin değil; yoksul insanlar.

Her şey üç-beş egoist, acımasız, kaba-saba insan müsveddesinin batasıca çıkarı için...

Ve bütün yollar bu nedenle Roma’ya çıkıyor… Yani, günün Roma’sı olan AB’ye ve ABD’ye…

Suyun başında onlar.

Petrolün başında onlar.

Kara paranın, uyuşturucunun, saldırganlığın dümeninde onlar.

Haydi verin bakalım doğanın dengesini bozmanın hesabını.

Buyurun faturayı... Haydi, ödeyin.

Gün, hesap günüdür.

Gün, bütün bu olup bitenlerinin defterinin dürülüp; bilançosunun çıkartılıp; faturanın muhataba tebliği günüdür.

Bilmeyenlere, unutanlara, ilanen duyurulur: Türk Ticaret Kanunu’na göre, faturaya itirazın süresi 8 iş-günüdür.

Ancak, önce ödenecek faturanın tutarı...

Sonra görülecek muhatabın itirazı.

“Bat Dünya Bat, derdi, Oğuz Atay, böyle durumlarına hayatın… Bat Dünya, bat!..

Ama batmıyor, bir türlü.!

Defterini dürelim o zaman... Defterde dürüle dürüle, yer kaldıysa eğer...
[Bu sayfa 189 kez görüntülendi.]