Her insan “şeref” sözcüğünü bilir. Nerelerde kullanılacağına da öğrenir.
Buna karşın,atladıkları da olur.Benden sonrakiler aynı hataya düşmesin ister.Bu hususta bilinenleri sıralayabilir.
Şeref sözcüğünün anlamı : Şeref sözcüğü bir isimdir. Kökeni Arapça'dır.Biz bu sözcüğü:
-Yükseklik,ululuk anlamında,
- Bir kişiye karşı duyulan saygınlık (Eşanlamlısı:Onur) olarak kullanırız.
Tüm insanların şeref sahibi olmalarını, şereflerinden hiçbir şey kaybetmemelerini isteriz. Hatta bekleriz.
Şimdi de şeref sözünün kullanıldığı yerlerdeki anlamını bilmekte yarar vardır.
1. Şeref Konuğu : Bir toplantıya, kişiliğinin değer kazandıracağı düşünülerek çağrılan misafire (konuğa) bu ad verilir. Şeref konuğu olarak seçilen kişi, bu yüksekliği, bu ululuğu gösteren kişi olmalıdır.
2. Şeref Sözü Vermek: Namus sözü vermek demektir. Övünç vermek anlamına da gelir.
3. Şeref Yeri: Bir toplantıda önemli kişiler için ayrılan ve genellikle de en önde ya da en başta olan yere bu ad verilir. Bu kişinin,toplumun verdiği değere layık olması aranır.
ŞEREF SÖZÜNÜN KARŞITI : Şerefsiz
Şerefsiz : Şerefini koruyamayan,onursuz olan kişiler için kullanılır.
Her insan,kişiliğine sahip çıktığı oranda şeref kazanır.Şerefin karşıtı olan Şerefsiz'liğe asla düşmek istemez Toplum içerisinde de sayılan, sevilen, aranılan, danışılan kişi olmak ister.
Kaynakça: Türkçe Temel Sözlük/ Sayfa: 880'den esinlenerek.
[Bu sayfa 235 kez görüntülendi.]
Salim SAVCI TARAFINDAN YAZILMIŞ DİĞER KÖŞE YAZILARI