YAZARLAR

YAŞADIKÇA-GÖRDÜKÇE

Beyhan ERDOĞAN

YAŞLILIK, İŞ YOĞUNLUĞU VE STRES

[12-12-2009]

Yapmamız gereken işleri yapmadığımız veya yapamadığımız,unuttuğumuz günler olmuyor mu?Her günümüz kayıpsız,zararsız mı geçiyor?.

Eskiler : “Beşer nisyan ile malüldür.” Derler.Yani insanoğlu unutur.Yaşlı,genç ayrımı yapmadan unutmayı normal bir davranış olarak görebiliriz diyorum. Yaşınız kaç derseniz cevap vermeyeceğim çünkü sorunu hemen ona bağlayacaksınız.

Yılların verdiği alışkanlıkla yine erken kalktım..Duşumu aldım,Traşımı oldum,Kahvaltımı yaptım ve bir çeyrek altın almak için sokağa çıktım

Kredi kartıyla alışveriş yaptığım için haftaya da gerekecek diye iki altın aldım.Sanıyorum Ağustos,Eylül aylarında 80 TL’ye aldığım altınlar şimdi 96 TL idi..

Ne yapalım.Toplumda yaşamanın bir bedeli vardı..

Arabaya 100 TL.lik benzin aldım.Hanımı ve bizimle birlikte İzmir- Karşıyaka’daki nikah törenine katılacak olan meslekdaşım emekli öğretmen Nursen Doyuran Hanımı da alarak yola çıktık..

Hava kapalı,arada bir çiseliyor.Trafik yoğun..

Hele İzmir’e girince Aydın’ın rahatlığı yok tabii..Karşıyaka’da nikah salonuna 2-3 kez gittiğim halde zor buldum..

Fazladan benzin yakarak,ara yollardan dolaşarak tam saatinde salona girdik.Yine Meslekdaşımız emekli edebiyat öğretmeni Ülker Gürbüz ile Cumhuriyet Savcılığından emekli Yılmaz Gürbüz’ün oğlu M.Alpaslan Gürbüz evleniyordu..

Bu mutlu günde sevdiklerimizle birlikte olmalıydık.mutluluklar dileyerek yola çıktık.Yağmur biraz daha şiddetlenmişti..

Yollar doluydu.Otobana gireceğimize şaşırarak eski yola girdik.Nasıl olsa yıllardır bu yolu unutmuştuk nostalji olsun diye devam ettik.

Kamyonların,tankerlerin bolca kullandığı bu yolda herhalde sularından,çamurundan kurtulmak için bir tankeri geçerken sürat yapmışım ki Selçuk girişinde trafik durdurdu.

Ruhsat,ehliyet. 125 Km hız ile radara girmişsiniz bilgisi ve 190 TL ceza…

Oradan can sıkıntısı ile Kuşadası’ndaki siteye..Bagajdaki daha önce biriktirdiğim Bahçeşehir Koleji’nde çocukların yiyemediği piliçler ve kemikleri çıkardım…

İki üç ıslıktan sonra Bobi ayaklarıma dolanarak sevgi sesleri çıkarmaya başladı..Günün ikinci hoş anı…Fazlalıkları sitede kalan aileye teslim ederek Aydın’a yola çıkmadan önce bahçemdeki rokaları,maydanozları topladım.Akşam karanlıkta Aydın’a girdiğimizde sokağımızda yer olmadığı için arabayı kütüphane sokağına bıraktım.

Oradan da başkanı olduğum sitenin bu yaz bitirdiğimiz yüzme havuzu ile ilgili bir toplantım vardı.O da bitince, yorgun bir şekilde erkenden yattım.

Ertesi gün öğleye doğru tekrar Kuşadası’na gitmek için arabanın anahtarını aramaya başladım.Yok..Yok..Yok.. Son çare dün akşam arabanın bagajını açarken üstünde unuttum .Eyvah..Araba gitti.Ara ki bulasın..Salak Herif dahil kendime bir çok hakaretler..Sokağa geldiğimde araba yerinde duruyordu.

Arabanın içinde ön konsolda büyük harflerle; Arabanın anahtarı bizde, karakola geliniz. yazısı. Rahatlamıştım..Epeyi de sevinmiştim.

Aydın’da güzel insanlar,doğru insanlar çoktur..Dedim..

Karakoldaki polisten anahtarımı alırken benim kendime kızdığımı anlamış olacak ki: “ Üzülme hocam,bu yaşlılıktan değil,geçen hafta sizden çok genç iki kişi daha anahtarları bagajın üstünde unutmuşlar,vatandaş bize haber verince biz gelip anahtarı aldık.” Sözü benim istediğim söz olduğu için “ Teşekkür ederim,evet iş yoğunluğundan “ diyerek kendimi teselli ettim.
[Bu sayfa 397 kez görüntülendi.]