YAZARLAR

YAŞADIKÇA-GÖRDÜKÇE

Beyhan ERDOĞAN

LEYLEKLER

[22-03-2007]

Bugünlerde, gökte uçan leylekleri görmeye başlayabiliriz. Uçar ken görmek istediğimiz leyleği bir yere konmuş olarak görürsek, o yaz az seyahat edeceğimize inanırız. Bu nedenle onu uçarken gör mek isteriz. Ben hep böyle düşündüm, siz hiç böyle düşündünüz mü?

Kesin olarak bilinmese de yeryüzündeki kuşların sayısının 100 milyarın üstünde olduğu, tür olarak da 10 binin üzerinde olduğu söylenir. Yurdumuzda yaşayan türlerin de 400 civarında olduğu sanılır. Hayvanlar âleminin en güzel, en renkli ve en çok sevileni de kuşlardır..

Benim kuşlar içinde en sevdiğim hayvan Leylektir. Evimizin, damımızın üstünde kur duğu yuvasını bile onu sevdiğim kadar sevmiştim. O sevgi ve o merak ile göç başladığında dama çıkar yuvasını inceler, onun kokusunu ciğerime çekerdim. Ne güzel kokusu vardı o yuvanın.. Hacı Leylek, Uğurlu Leylek, Gelmene sevinir, gitmene üzülürdük hep..

Şimdilerde ise şehir hayatında ne leylek görüyoruz ne de yuvasını..

Bacağı veya kanadı kırık olduğu için göç kervanına katılamayan leyleği nasıl da beslerdik. Nasıl da onu sever gelecek bahara kadar yaşaması için elimizden geleni yapardık.. Şimdi çocuklarımız bu sevgiden ne kadar uzaklaşıyorlar..

Almanya’da bir kasaba halkı evlerini leylek yuvalarıyla donatmış. Mevsiminde gelecek leylekler yuvayla uğraşıp zaman kaybetmesin veya başka yere gitmesin diye.. Leylek mevsiminde şehirdeki insanlar Leylekleri severler kasabaya akın akın gelerek gün boyu onları izler, kutsal saydıkları bu hayvanı zevkle izlerlermiş.

Elimde yetki olsa, TEDAŞ’ın kullanmadığı depolarında çürüyen o eski elektrik direklerini Çakırbeyli Çakmar yöresindeki yol kenarlarına diker üzerlerine Leyleklerin yuva yapmasını kolaylaştıracak ilaveler yapardım.. O yörelerdeki sularda, azmaklarda bol bol bulunan kurbağalar, yılanlar, fareler ve böcekler, kurtlar onların en sevdiği yiyecekler değil mi?

Kim böyle bir projeyi uygularsa Aydın halkı o yörelere ellerinde fotoğraf makineleri ve kameralarıyla her gün çekim yapmaya gitmezmi sanıyorsunzu?

Onların uçuşunu sulakta yem araşyışını, Tarlayı süren çiftçinin arkasından yürüyüşünü, yuvasına geldiğinde günün kazancı için Allah’a şükreder gibi gagalarını birbirine vurarak çıkardığı sesi çok özledim. Köyümüze geldiğinde duyduğum sevinç kadar, yavrularıyla hep birlikte göçe başladıklarında duyduğum hüznü de çok özledim.

Sevgili Hacı Leylek, mevsimin geldi. Haydi gel artık seni bekliyoruz. Sen baharsın. Sen yaşamsın. Sevgili Leylek, tarlalar, sulak yerler, azmaklar, köylüler, çiftçiler seni bekliyor, haydi gel artık..
[Bu sayfa 339 kez görüntülendi.]