YAZARLAR

ANKARA MEKTUBU

Fethi AYTAÇ

TÜRKİYEMİZİN NÜFUS VARLIĞI ÜZERİNDE DÜŞÜNCELER

[21-02-2011]

-TÜİK’ in açıklaması-

27 ve 28 Ocak tarihli TV haber kanallarında ve ulusal ölçekli gazetelerimizde Türkiye İstatistik Kurumu’nun ülkemizin 2010 yılı sonu İtibariyle Adrese Dayalı Nüfus kayıt sistemin verilerine göre belirlendiği nüfus varlığımızla ilgili açıklamaları yer aldı..

Bu bilgilendirmeye göre, 2009 yılı sonu itibariyle 72 milyon 561 bin 312 kişi olan ülke nüfusumuz, 2010 yılı içinde 1 milyon 161 bin 676 kişilik artışta , yıl sonunda 73 milyon 722 bin 988 kişiye ullaşmış olup yıllık artış oranı binde 15,88 di. Ortanca yaş 29,2 idi.Yani nüfusumuzun yarısının yaşı bu rakamdan küçüktü. Nüfusun yurt düzeyinde dağılımına gelince 81 ilimizden 53 ürün nüfusu bir önceki yıla göre artmış 28 ilin nüfusu ise azalmıştı..

Nüfus artış oranının en yüksek olduğu iller sırasıyla Bilecik, Isparta ve Erzincan en düşük olduğu iller ise Tunceli, Çankırı ve Ardahandan olmuş.. Aynı açıklamaya göre, toplam nüfusumuzun yüzde 76,3 ü (36 milyon 222 bin 356 kişi) il ve ilçe merkezlerinde, yüzde 23,7 si (17 milyon 500 bin 632 kişi, belde ve köylerde ikamet etmekte imiş. Ülke nüfusumuzun Yüzde 18 i İstanbulda yaşıyormuş (Toplam 13 milyon 255 bin 685 kişi) İstanbulu sırasıyla Ankara, İzmir Bursa ve Adana izliyormuş.. En az nüfusa sahip il ise Bayburt´muş.

Nüfus artışının olumlu ve olumsuz yönleri

Kuşkusuz ülkemiz nüfusundaki bu artış ilk bakışta sevindiricidir. 1927 yılında yapılan ilk genel nüfus sayımında toplam nüfusumuzun 14,5 milyon olarak tesbit edildiğini hatırlayacak olursak 83 yıl sonunda nüfusumuzun 5 katına çıkmış olmasından memnuniyet duymamız mümkündür. Çünkü bu artış ülkenin insan varlığının ve o varlığa bağlı bazı değerlerinin yükseldiğine işaret sayılabilir. Bu yükselme iç´te olduğu gibi yurt dışında da bir itibar artışı sayılabilir..

Lâkin kabul etmek gerekir ki nüfus artışının bu olumlu yönleri yanında olumsuz bazı sonuçları da söz konusudur. Bu olumsuzlukların başında, artışın, ülkenin her vatandaşına yeterli iş, yeterli aş sağlayıp sağlamadığı sorusu akla gelir. Bu değerlendirme sadece ülkemiz açısından değil, başka ülkeler açısından da geçerli genel bir değerlendirmedir.

Biliyoruz ki halen aslen topraklarımızda doğup büyümüş birçok yurttaşımız ülkede bulamadıkları geçim imkanını, gerek şahısları gerekse aileleri açısından, sağlamak için- başta Avrupa ülkeleri olmak üzere- Dünyanın çeşitli ülkilerine göç etmiş bulunmaktadırlar. Nasıl göç etmesinler ki ülkemizin kaydettiği ekonomik gelişmelere rağmen zaman zaman ilgili kurumların yayınladığı ülkedeki işsiz sayısı, günümüzde, 3 milyona yakın olarak duyurulagelmektedir. Açık bir gerçektir ki ülkemizde yaşam seviyesi fevkalade olan bir zümre vardır. Ama geçim şartları çok düşündürücü olan geniş bir taban kitle de vardır. Özellikle son yıllarda bu kitleye- ne yazık ki- sayıları gün be gün artmakta olan üniversite mezunu işsiz gençler de eklenir olmuştur.

NÜFUS ARTIŞIMIZDA ASIL OLUMSUZ DURUM

Ülke nüfusumuzdaki artışın yarattığı asıl olumsuz durum bir başka sebepten kaynaklanmaktadır. Ülkemizin bir belirli bölgesinde yaşayan halkımızın Türk Medeni Kanunumuzun CUMHURİYET'in bir devrim kanunu olarak getirdiği tek eşli evlilik kurumunu ihlal ederek çok kalabalık aile yapısını günümüzde de devam ettirmeleri akıl almaz bir gerçek olarak ortadadır. Dinimizin bir erkeğin 4 kadınla evlilik ilişkisi kurabileceği hakkındaki yaklaşımından da destek alan bir tutum topluluğumuz açısından çok hazin sonuçlar yaratmaktadır ki bunların örneklerine yıllardanberi televizyon ve basın haberlerinde rasgelmekteyiz.

Mesela:

20 Ocak tarihli bir TV kanalında. Güneydoğulu bir ailenin portresi yer aldı: 2 hanımlı, 18 çocuk sahibi, 3 gelinli ve 8 torunlu toplam 33 kişiden oluşan bir aile babası ( ! )nın portresi idi bu.

Bir başka tablo 27 Ocak tarihli Milliyet Gazetesi'nde dikkatimizi çekti. Diyarbakır'ın Silvan İlçesi'nde garsonluk yapmakta olan 37 yaşındaki M.G.adlı şahıs aylık ücreti sadece 500 lira olmasına karşılık 10 yıl önce 18 yaşında S adında bir kızla imam nikahı ile evlenmiş, ardından bir yıl sonra ilk eşinden 1 yıl daha genç olan M adında bir kızla da resmi nikahla evlenmiş; taraflar ve aileleri bu iki eşliliği çok tabii karşılamışlar.

Çünkü M.G'nin amcası, dayısı başta olmak üzere bir çok akrabası da çok eşli imiş.Yani Silvan'da çok eşlilik yaygınmış. Evin 2 hanımdan 9 çocuğu olmuş. İmam nikahlı eş o damda temizlik yaparken yüksek gerilim hattına kapılarak hastahanelik olmuş. 9 çocuğa resmi nikahlı eş bakıyormuş. Milliyet Gazetesi'nde fotoğraflı olarak geniş yer almış haberde Medeni Kanunumuza aykırı bu durum ilgilinin ağzından adeta ballandırılarak anlatılıyor.

Aynı tarihte, 27 Ocak günü, TV kanalları ve gazeteler Ankara'nın Beypazarı İlçesi'nde tarım işçilerini tarlaya götürmekte olan bir minibüsün bir tır'la çarpışması sonucu 11 kişinin öldüğü ve 5 kişinin de yaralandığı haberini baş haber yaptılar. Ölen ve yaralananların özelliği aslen Mardin İli'nin Mazıdağı İlçesi'nin köylerinden olup, ailece çalışmak için Beypazarı'na göçetmiş olmaları idi.

Ülkemizin Güneydoğu Bölgesi'nde doğup büyüyen nice çocuğun yaşları ilerleyince ya geçici olarak ya da sürekli yerleşme maksadıyle aileleri ile birlikte yurdun çeşitli yerlerine dağıldıkları bilinen bir gerçektir. Bu gerçeğin acı tarafı bilinen bir etnik gruba mensup bu yurttaşlarımızın dillerini, kendilerine özgü kültürlerini muhafaza ederek varlıklarını genişletmekte olmalarıdır ki nüfusumuzun genel artışında bu etnik gurubun, yani kürt asıllı yurttaşlarımızın payı büyüktür.

NÜFUS ARTIŞIMIZDA ASIL OLUMSUZ GELİŞME

Yukarıda aktardığımız Birkaç örnek bölgedeki yurttaşlarımızın gözünde çok eşliliğin ne kadar tabii karşılandığını göstermektedir. Hatta Milliyet Gazetesi'nden aktardığımız 2 eşli 9 çocuklu haberin kaynağı M.G., bilerek- bilmeyerek, çok eşliliği “ çok gerekli” olarak ta vasıflandırmaktadır.

Bu yaklaşım nüfus artışımızın çok hassas bir sonucuna da eğilmemizigerekli kılmaktadır. Çünkü bölge halkındaki bu aşırı çoğalma, yurdun başka bölgeleri ile karşılaştırıldığında, ülkenin yarınları için çok ciddi bir tehlike oluşturmaktadır.

Mesela Trakya'da, Marmara Bölgesi'nde, Ege Sahilleri'nde aileler 1 veya 2 çocukla yetinirken Güneydoğu kökenli bir ailenin 10-15 çocuk sahibi olması, istense de istenmese de er geç belirli bazı sonuçlar yaratacaktır.

( Başbakan R.T.Erdoğan'ın çeşitli vesilelerle genç evlilere en az 3 çocuk sahibi olmaları tavsiyesi,eminiz ki biraz da bu endişeden kaynaklanmaktadır.)

Güneydoğu'da farklı etnik gruptaki yurttaşlarımızın çok eşliliği ve “ Allah rızkını verir “ yaklaşımı ile çok çocuk sahibi olmayı benimsemeleri ve hatta gerekli görmelerinin altında o bölgede ayrı bir yönetime kavuşmayı – eskidenberi – telkin eden ayrılıkçıların taktikleri yatmaktadır. Bu konuda bir kürt düşünürün yaptığı şu tavsiye çok anlamlıdır..

1- Çoğalınız;

2- Ne pahasına olursa olsun zenginleşiniz!

3- Müsait fırsatlarını değerlendiriniz!

Bölgede PKK´nın silahlı saldırıları silahlı kuvvetlerimizin önleyici tedbirleri ile karşılanabilir. Lâkin her geçen gün yerelde nüfus sayısı ve etnik oran farklılığı artan bir topluluğun “demokratik özerklik” yaftasına sığınarak geliştirecekler daha doğrusu geliştirmekte oldukları ayrılıçcı davranışları önlenemez.

Ne yazık ki bu konuda yabancı bazı araştırmacı ve yorumcular, acıda olsa, açık açık şu değerlendirmelerde bulunmaktadırlar. Türkiyede kürt nüfus oranı gün gelecek öne geçecektir!

Meselâ elimizde mevcut 16 Ocak 1992 tarihli MİLLİYET gazetesinin bir küpürüne göre.

“Harvad Üniversitesi Öğretim üyesi Meshdad İzady, ABD Dış İlişkiler Komitesi´ne dikkat çeken bir araştırma yaptı.

Bu araştırmada Türkiye´deki kürt nüfusunun hızla arttığı ve yekleşik 60 yıl sonra, 2050 yılında, Türklerin azınlıkta kalacağı öne sürülüyor.”

Bu gibi bilgilerin ışığında, o tarihlerde Yayın Yönetmenliğini yürütmekte olduğumuz, İDARECİNİN SESİ Dergisinin 1994 yılına ait Ocak-Şubat aylarına ait sayısında şu değerlendirmeyi yapmıştık:

“Gazetelerde yer aldığına göre, Batılı ülkelerin yurdumuzdaki nüfusun artış seyri üzerinde yaptıkları değerlendirmelere göre, 2050 yılında, etnik köken itibariyle kürt sayılan vatandaşlarımızın sayısı ve oranı diğer kökenlilerin toplam sayı ve oranı geçecekmiş.

Bunda şaşılacak bir şey yok.

Cumhuriyetimizin kuruluşundan beri, sağlık alanında yapılan çalışmalar ve aldığı tedbirler sonucu ölümlerin azalması, güney- doğu´lu yurttaşlarımızın, Türkiye ortalamasını çok aşan bir hızla çoğalmasını sağlamıştır. Türk Medeni Kanunuy nun öngördüğü tek eşli evlilik müessesesinin o yönde rayına oturulmamış olması sonucu bir erkeğin birden çok kadınla evlenme İmkânına sahip olması da bu çoğalmayı özellikle arttırmıştır ve arttırmaya devam etmektedir.”

Aradan geçen 17 yıl sonunda bugün o tahminlerin gerçekleşme ihtimalinin hızla artmakta olduğunu görmenin tedirginliğini yaşamamak mümkün mü?

Sonuç:

Ülke nüfusumuzun olumlu yanları olduğu kadar olumsuz sonuçları da vardır. Düşündürücü işsiz sayısı bu sonuçlardan göze çarpanıdır. Bunun yanında üzerinde durulması gereken önemli bir husus ülkede birden fazla kadınla evliliği hem yasalarla hem de yeni bir dini yaklaşımla önleyici davranışları benimsemek ve uygulamaktır. Ülke çıkarı bunu gerektirmektedir.
[Bu sayfa 922 kez görüntülendi.]