YAZARLAR

ÖZGÜN

Yekta GÜNGÖR ÖZDEN

KADIN HAKLARI

[09-03-2009]

CHP KENDİNİ YADSIMASI (İnkar), geçmişine sapkınlık (ihanet) anlamındaki çarşaflıları üye yazıp onlara rozet takma gösterileriyle bu ağır ve sakıncalı dönüşü liderden çekinerek ya da kimi beklentilerle içlerine sindirme,siyasal ıra (karakter) değişikliğini savunma aymazlığının acınacak davranışlarla sürdüğü günümüzde 3 Aralık 1934 günlü, 2596 no.lu “bazı Kisvelerin Giyilemeyeceğine Dair Kanun”u anımsatmayı yararlı buluyoruz. Seçim ve oy için ilkelerden ödün vermenin sayısız sakıncalarını gözetmeden,hukuksal durumu ve tutumu tersine çevirmek girişimi bağışlanacak bir davranış değildir. Yerini korumak, beklentilerini gerçekleştirmek umuduyla olur verenlerle yandaşların yazılı ve sözlü destekleri açılan yarayı saramaz, kapatamaz.

Halk içinden,yansız bir yurttaş olarak,içtenlikle yineliyoruz.

Günümüz Anayasası’nın 174.maddesinin 8.sırasında yer alan yukarda andığımız yasayı çıkaranlar kadar bu yasayı ilk kez 1961 Anayasaı’nın 153.maddesinde sekiz Devrim Yasası’ndan biri olarak korumaya alanları da iyi duygularlar anıyoruz.

Belirttiğimiz 153.ve 174.maddelerde”…Türkiye toplumunun çağdaş uygarlık seviyesine erişmesi ve Türkiye Cumhuriyeti’nin laiklik niteliğini koruma amacı güden…”denilerek açıklanan koruma gerekçesi Atatürk İlkelerini benimsediği savındaki siyasetçilerin unuttuğu bir gerçektir.Onları siyasal ahlak,demokrasi,particilik,laiklik,sorumluluk,hatta insanlık anlayışlarıyla baş başa bırakarak yine 1934 yılının önemli bir atılımını anımsatıyoruz:

Kadınlarımıza milletvekili seçme ve seçilme hakkını sağlayan 5 Aralık 1934 günlü,2598 no.lu Milletvekili Seçimi Yasası ile bu konuyu içeren 2599 no.lu Anayasa değişikliğine ilişkin Yasa

Birçok ülkenin sonraki yıllarda ve kanlı olaylarla gerçekleştirebildiği,İsviçre’nin ancak 1974 yılında sağladığı bu hakka kadınlarımız Atatürk ve arkadaşlarının oluşturduğu laik cumhuriyetle kavuşmuşlardır. Günümüzde kadınlarımızın siyasal ortamlarda yaraşır oldukları yeri,özlenen oranda aldıklarını kimse savunamaz. Başlarını bohçaya,bedenlerini çuvala sokarak, toplum ve aile yaşamında erkeklerin arkasında ve erkeklerden sonra yer vererek,dışlayıp horlayarak geride tutan,uzaklaştıran,karanlığa gömen,haklarını kısıtlayan güçler hiçbir çekinme duymamaktadır. Birkaç kadına yer verip onları susturarak tüm kadınların haklarını askıya alan,giderek sınırlamaya,dinsel-inanç bağlamında böyle gerektiğine inandırmaya çalışan siyaset cambazları toplumu ikiye böldüklerinin, geleceğimizi kararttıklarının,kadın gücünden yoksun kıldıklarının ayırdında değiller. 1934’lerden günümüze nerden nereye geldiğimiz,kimlerin ne ve nasıl oldukları daha iyi anlaşılmaktadır.Gerçekdışı anlatımlarla,kıskançlıkla,dinsel ve ideolojik bağımlılıkla Cumhuriyetin altın yıllarını suçlayanlar devrim atılımlarına bakıp utanmalıdır. Kadınlarımıza milletvekili seçme ve seçilme hakkı veren yasa öncelikle kabul edilmiş,daha sonra bu konudaki anayasa değişikliği gerçekleştirilmiştir.AB’nin istemiyle bir günde onbeş yasa kabul edilerek olanlarla karşılaştırılınca cumhuriyetin erdeminin kötüleştirilen demokrasiden daha iyi olduğu anlaşılmaktadır.

Milletvekili Seçimi Yasası’ndan önce 1930’da Belediye Yasası (1580 no.lu) 1933’de Köy İhtiyar Kurulları Yasası’yla kadınlarımıza seçme ve seçilme yolunun açıldığı da anımsanmalıdır.Bugün başa çıkmaya çalıştığımız sorunlar,siyaset dışı alanlarda kadınlarımızın konumları ve sayıları ayrık tutulursa,iç ve dış sapmalar,baskılar,dayatmalar gözetildiğinde yaşam duruşumuzdaki gerilemeler somut biçimde saptanır. Haksızlık,adaletsizlik,yöntemsizlik,yolsuzluk,hırsızlık, rüşvet,soygun, kadrolaşma, partizanlık, gereksiz işlem,soruşturma,ve kovuşturmalar, savsaklamalar,hasıraltılar,dokunulmazlık koruması, inanç sömürüsü, demokrasi yozlaşması yakınmalarıyla artan suçların üzüntü ve düşüncesi herkesi bunaltmaktadır. Anne,kardeş,eş ve arkadaşlarımız kadınlardan gelecek ışık,onların vereceği güç,karanlıkları kovmamızda yine başlıca etken olacaktır.Bu umut yaşam direncimizi artıracak,geleceğimizi kurtaracaktır. Sözcü, 04,Aralık 2008