Çoğulcu, katılımcı, kurallar ve kurumlar düzeni olan demok rasiyi bilincini yerleştirmiş nitelikli kişilerin eleştiri ve önerilerine, içtenlikli uyarılarına karşı çıkan sözde ilerici ve sözde demokratlar nedense yabancıların gözdağı, baskı, aşağılama , alay ve tehditlerine hiç ses çıkmıyor. Onurlu kişilerin doğal duruşunu izlemek gittikçe olanaksız kalıyor. Ülkeyi ve ulusu kapsayan bir insan ve hukuk kurumu olan Türkiye Cumhuri yeti´nin devlet olarak saygınlığına aykırı tutum ve davranışlar birbirini izliyor. Yurdu kurtaran, devleti ku ran, Türkiye aydınlanmasıyla yarın larımızı güvenceye alan Mustafa Kemal Atatürk ve arkadaşlarıyla il kelerine ve eserlerine saldırı yarışı na giren içteki sapkın işbirlikçilerle dıştaki sözde dostların insanlık ve terbiye dışı söz ve yazıları derin üzüntü uyandırmaktadır.
Demokrasi, bir öğreti, bir disiplin, çağdaş bir yaşam biçimidir. Asla başıboşluk, başıbozukluk, başına buyrukluk, aklına estiği gibi davranma, konuşma ve yazma düzeni değildir. Bir terbiye olgusudur. Ne var ki bu öze uymayanlar giderek artmaktadır.
Siyasal amaçlarla, yaranma ve yanaşma çabasıyla, çıkar güdüsüyle demokrasi kötüye kullanılmakta, demokrasiden uzaklaşılmakta ve yozlaştırılmaktadır. Özellikle medyanın büyük kesimine yerleşen ikiyüzlüler, dönekler, sapkınlar, sözde yazar ve sözcülerle karanlık yöneticiler kendileri gibi düşünmeyen herkese savaş açmakla yetinmeyip devlet temsi lcilerine, organlarına karşıtlıklarını terbiye dışı sözcüklerle yoğunlaş tırmaktadırlar.
Bu ölçüsüzlük ve kuralsızlığın son örnekleri, Cumhurbaşkanı, Genelkurmay Başkanı ve Kuvvet Komutanlarını konuşmaları nede niyle eleştiri ve anlatım özgür lüğüne sığınarak suçlamak, kara lama olmuştur. İşbirlikçilere daya narak yabancılar da aynı çirkinliğe düşmüşlerdir.
ABD´nin Ankara Büyükelçisi Wilson´un “ Kakafoni, kuru gürültü, nitelemesi kendi düzeyini açıklayan yakışıksız sözlerdir. Türkiye´nin özelliklerini, koşullarını, ortamını , yetkili ve sorumluların tutumlarını görmezlikten, konuşmalarını duy mazlıktan gelmek, irticanın boyut larını anlatmamak, Türkiye´yi ABD ile karşılaştırıp değerlendirme yap mak anlayışsızlık, bilgisizlik ötesi iyi niyet yoksunluğuna bağlanabilir. Türkiye Cumhuriyeti´nin kurtuluş ve kuruluş felsefesine karşıtlık, dost lukla bağdaşmayan bir yaklaşımı düşündürmektedir.AB temsilcileri de bu kanıyı vermektedir.
Konuşmalarında anayasal ve yasal görevlerinin gereklerini yerine getiren Cumhurbaşkanı, Genelkurmay Başkanı. Kuvvet Komutanları, kimi Rektörler ve kuruluş temsilcilerine karşı öfkeyle yanıt vermeye çalışan kimi siyasetçiler de demokrasi dışı düşmektedir. Kendini organlardan halktan üstün gören, haklı eleştirilere hareket ölçüsünde karşılığa kalkışanlar siyasete zarar vermektedir.
Demokrasiye, inancı sömürüp dikleşerek gerginlik yaratmak çirkindir.
Kullandığı sözcükleri seçeme yen, nerede nasıl konuşacağını bilmeyen kimsenin susması daha anlamlı olur. Medyada iktidar dal kavukluğunu şakşakçılığını ve yalakalığını nerdeyse komutanlara konuşma öğretmeye uzanacak kadar ileri götüren aymazlar var. “ Sivil idareye uymayı “ ögütleyen sarsaklar kimlerle neyi tartıştıkla rının ayırdın da değiller. Hiçbir şeye uymayan, Anayasa´yı çiğneyen sivil yönetime uymak, onların suçlarına ortak olmayı getirir. Yönetime uymak, kişilere değil, Anayasa’ya yasalara uymak, bu kaynak ve dayanaklara uygunluğu aramak ve gözetmektir. Selâm verip baş sallayarak “ Emre dersiniz” diye susmak , katlanmak , görevini yapmamak yoklukla birdir. Silahlı Kuvvetlerin hukuksal ve demokratik özeninini bilerek “Darbe olmaz-olamaz” diye yazan takıntılılar açıkça “Darbe mi yapacaksınız?” diye Genelkurmay'a çıkışıyor, 28 Şubat'a “Oyun” suçlamasıyla Genelkurmay Başkanı'nı yalanlayıp yabancı etkili kuruluşları savunmaya kalkışıyor. İktidarı ve başını savunmak için girmediği kılık almadığı biçim kalmıyor. Askerin savunmaya gereksinimi yok. Atatürk ocağı ve cumhuriyet ordusu. Asker politika değil, görev yapıyor. Asker Anayasa'ya uyuyor, iktidar Anayasa'yı çiğniyor. Kimi de “Türkiye Tayland olmasın” diye yazıyor. Darbeyi, askeri yönetimi aklı kıt olanlar ister. Hukuk ve gerçek demokrasi istemek siyaset değil, görevdir. Demokrat olmayanlarla demokrasi kurulamaz ve yaşatılamaz. Köktenciler için demokrasi amaç değil, araçtır. Demokrasi içtenlikli, anlayışlı, kişilikli, uygar yurttaşların düzenidir. Bilgi ve nitelik gözetir. Demokrasiyi anayasal organların varlığıyla işliyor sanmak yanlıştır, yüzeysellik ve biçimselliktir. Ada indirgemek, sözde bırakmaktır. Gerekli ve gerçek nitelikleriyle edinmek ve yaşatmak görevi her yurttaşın ereği olmalıdır. |
Ziyaretçi
