BAŞYAZI

GÖRDÜKÇE

MUSTAFA ÇEZİK

YANLIŞ TEŞHİS ve YANLIŞ TEDAVİ!.. (3) Ayağınız acilen ameliyat edilmeli

[13-11-2009]

Yıllar öncesinde ( 30- 35 yıl) Garanti Bankası Köşk Şubesi’nden, yeni ihzmete açılacak olan Kocaeli Şubesi’ne atanmıştım.. Bekardım,elime valizimi aldım ve Kocaeli’ne gittim..

Öncelikle belirtmek isterim ki; Bankacılık sektöründe çalıştığım yıllarda öyle bir kadro görmedim.

Kadromuz; 1 Müdür,1 2’nci Müdür,1 Müdür Muavini,1 Muamelat Şefi,1 Şef,1 Şef Muavini,1 Eski 1 Yeni Stajyer Memur,1 Veznedar,1 Hizmetli.. Özetlersem; 7 yetkili, 2 Memur..Komutan çok, er 2 kişi..

Şubenin açılım hazırlıklarını yapıyoruz..Evli olan arkadaşlar eşlerini henüz getirmemişler, ben de bekarım her akşam bir yerde sabahlıyoruz..

Günlerden bir gün Karamürsel’e gittik..Sahil kenarında bir restorantta yemek yedik, içtik, sohbet ettik..

Kocaeli’ne dönüş için vasıta bulamadık..Çünkü gece yarısı olmuştu..Çaresiz durdurduğumuz bir kamyonla Kocaeli’ne döndük..

Kamyondan inerken,sol ayağımın üzerine adeta düştüm..O anda sol topuğum davul gibi şişti ve çok acı veriyordu…

Merdiven altındaki penceresiz, hücre gibi küçük odamda sabahı zor ettim..

Bankası’nın özel sandığı vardı..Dilediğimiz doktora gidebiliyorduk.Sabahleyin vizite kağıdını aldım..

Doktorlar caddesi’ndeki tabelalara bakarak ortopedist doktor aramaya başladım…Bir tabeladaki isim beni etkiledi..Doktor bey aynı zamanda asker kökenli ve askeri hastanede görevliymiş..

Vizite kağıdını kendisine uzattım..

Sol ayağımı güzelce muayene etti ve endişeli bir yüzle bana;

“Mustafa Bey,çok acil ayağınız ameliyat edilmeli.Aksi takdirde ayağınızı kaybedebilirsiniz!” deyince,başımdan aşağıya sanki kaynar su döküldü..

Gurbette bir başımaydım ve Hücre gibi bir otel odasında kalıyordum..

“Doktor Bey,bunun öncelikle ilaç tedavisi olmaz mı?” diye sordum.

Doktor baktı ki ben ayağımı ona teslim etmeyeceğim..Bir reçete yazdı.

Reçetede, varis ilacı,bir de eczaneye yaptıracağım ilaç adı yazılıydı..Ayrıca yatak istirahati verdi..

Eczaneden ilaçları aldım..Arkadaşlara uğradım Eczanede yapılan ilaç bembeyaz bir su idi ve şişe içindeydi..Nasıl kullanacağımı anlattı Eczane sahibi..Büyük bir pamuğa ilacı boca ettim,şiş topuğa koydum ve üzerine çorabımı giydim..Yatağa uzandım..Topuğum acı ile birlikte zonkluyordu..

“Gurbet o kadar zor ve o kadar acı ki!”

Şarkı sözleri geldi aklıma..Gözlerim doldu..Gön doğana dek acıdan uyuyamadım.Yüce Allah’a sürekli dua ettim..Bir ara uyumuşum..

Sabah uyandığımda topuğumdaki şişten eser kalmamıştı..Rahmetli Anamın çamaşır yıkadıktan sonra elleri nasıl buruş buruş olursa,benim topuğum da öyle buruşmuştu..

Yataktan kalktım,yüzümü yıkadım,pamuğu tekrar ıslatarak topuğuma koydum,çoraplarımı ayakkabılarımı giydim banka şubesinin yolunu tuttum..

Arkadaşlarım sağolsunlar bana kızdılar ve “İstirahat etmelisin”dediler..

Onları yalnız bırakamazdım…Bırakmadım.. Aradan yıllar geçti, Allah’a çok şükür aynı rahatsızlığı yaşamadım, bacağımı da kaybetmedim..

Bu olay benim şuuraltıma yerleşmiş olmalı ki her doktora güvenemiyorum..

Güvendiğim değerli isimler ise bir elin parmaklarını geçmez..

İnsan yaşamında,rahatsızlığında başvurduğu doktor doğru teşhis ve doğru tedavi yapabilmeli…

Bence TEŞHİS ve TEDAVİ çok önemli

Yarın:Tırnağınızı ameliyatla almamız gerekir.
[Bu sayfa 176 kez görüntülendi.]

Facebook'ta Paylaş